Een miskraam vóór week 12 wordt beschouwd als een vroege miskraam, wat de meest voorkomende periode is waarin een miskraam op kan treden. Dit betekent echter niet dat je na de miskraam niet te maken krijgt met zowel lichamelijke als psychische klachten. In dit artikel neemt onze verloskundige Maria alles door wat er gebeurt bij een vroege miskraam.

De meeste miskramen treden op vóór week negen van de zwangerschap en na week twaalf komt een miskraam veel minder vaak voor. De vroege miskramen beginnen vaak met een bloeding, die qua hoeveelheid meestal lijkt op een hevige menstruatie en die een paar dagen tot twee weken aanhoudt. Bloeden *kan* tot vier weken duren, maar meestal duurt het een tot twee weken en neemt het in de loop van de tijd af. De bloeding gaat vaak gepaard met pijn in de onderbuik en de rug. Sommigen ervaren pijn die uitstraalt naar de liezen en de benen.

Bloedingen en pijn
Wat er gebeurt, is dat de baarmoeder samentrekt na de miskraam. Omdat de baarmoeder een spier is, wordt de pijn zowel gevoeld waar de oorzaak van de pijn zit als naar de onderrug, liezen en benen. Dit komt doordat de baarmoeder tegen zenuwen drukt die daar naar die zones leiden.

Het bloed dat komt kan zowel vers als oud bloed zijn, dus de kleur kan variëren van helderrood tot donkerrood. Bloedklonters zijn dan ook gebruikelijk. Soms treedt de pijn op vóór de bloeding en soms komt de bloeding vóór de pijn, wat betekent dat er geen duidelijke lijn is voor hoe een miskraam verloopt, omdat het individueel is en per geval verschilt.

Als je vermoedt dat je een miskraam hebt, is het goed om niet alleen te zijn. Een miskraam is zwaar en als het gebeurt, is het belangrijk dat je steun krijgt van iemand bij wie je je veilig voelt. Pijnstilling in de vorm van warmte, een douche, een TENS-apparaat, een pittenkussen of pijnstillende tabletten zoals Aleve (naproxen) of paracetamol zijn aan te raden bij een miskraam – zorg er ook voor dat je zowel eet als drinkt, ook al is dat wel het laatste waar je aan denkt.

In deze gevallen moet je medische hulp zoeken
Als er zoveel bloed is dat je binnen een uur door een dikker maandverband heen bloedt, als er bloed langs je benen stroomt of als je de pijn niet kunt beheersen. Dan moet je medische hulp zoeken! Je kunt contact opnemen met je verloskundige voor advies en begeleiding, en voor informatie over waar je lichamelijke zorg kunt krijgen. Als nodig zal zij je verwijzen naar de spoedpoli in het ziekenhuis. Ook al ziet de bloeding er heftig uit, kun je thuis blijven wachten zolang de pijn beheersbaar is en de bloeding binnen de perken blijft.

Emoties tijdens en na een miskraam
Je kunt onmiddellijk een gevoelsmatige reactie krijgen, maar het komt net zo vaak voor dat de reactie later komt en dat het tijd kost om wat er is gebeurd te verwerken. We hebben allemaal onze eigen ervaringen en de situatie waar je doorheen moet kan allerlei reacties en emoties oproepen, zowel tijdens als na de miskraam. Je verdrietig voelen over de beëindiging van je zwangerschap komt vaak voor, net als schuldgevoelens omdat je denkt dat je iets verkeerd hebt gedaan waardoor dit is gebeurd.

Je partner kan zich ook schuldig voelen omdat hij denkt dat de kwaliteit van zijn sperma minder goed was, waardoor de foetus niet kon blijven leven en de zwangerschap niet kon worden voltooid. Gedachten dat jij of jullie het niet verdienen om zwanger te zijn of ouders te worden komen vaak voor, net als gevoelens van jaloezie ten opzichte van degenen die zwanger zijn of kinderen krijgen. Het komt ook vaak voor dat mensen zich schamen voor een miskraam. Het kan vooral moeilijk zijn als je mensen in je omgeving over de zwangerschap hebt verteld. Dit zijn allemaal **heel gewone gevoelens**, maar dat betekent niet dat deze gedachten waar zijn. Geen van jullie beiden heeft de miskraam veroorzaakt, en een miskraam is meestal te wijten aan een foetus die een afwijking heeft en zich niet kan ontwikkelen. Andere redenen voor een miskraam zijn dat de zwangerschap niet goed gehecht is aan de baarmoeder of dat de celdeling niet goed is verlopen. Dus ongeacht waarom het jou of jullie is overkomen, jullie zijn niet de oorzaak van de miskraam.

Er zijn verschillende mogelijkheden om professionele ondersteuning te krijgen om met de emoties na een miskraam om te gaan. Je verloskundige, gynaecoloog of abortuskliniek kunnen allemaal ondersteunende counseling aanbieden. Je kunt ook hulp krijgen van een psycholoog via je huisarts. Je kunt bij hem of haar terecht om over je gevoelens en emoties in verband met de miskraam te praten. Misschien is er ook iemand in je familie of omgeving die je vertrouwt en met wie je kunt praten? Miskramen komen vaak voor en hoewel het exacte aantal niet bekend is, weten we dat ongeveer 20% van alle zwangerschappen eindigt in een miskraam. Dit betekent dat er waarschijnlijk meer mensen die hetzelfde hebben meegemaakt in je omgeving zijn dan je denkt.

Wanneer kan ik weer zwanger worden?
Als het bloeden stopt, kun je weer ovuleren en als je dat doet, is je lichaam fysiek klaar om weer zwanger te worden. Je moet echter zelf nagaan of je er emotioneel klaar voor bent, en dat is iets heel anders. Je geest moet gelijk opgaan met je lichaam en daarvoor is tijd nodig.

Als de bloeding langer dan twee weken aanhoudt, is het aan te raden om contact op te nemen met een gynaecoloog voor onderzoek en om te bevestigen dat de miskraam compleet is. In sommige gevallen kan een aanvullende behandeling nodig zijn, met medicijnen of een curettage, als er resten achterblijven in de baarmoeder. Dus als je bloedingen hebt die na twee weken nog niet zijn gestopt, contact dan je verloskundige voor de juiste hulp.

En last but not least: neem de tijd voor zowel de fysieke als de psychologische impact van een miskraam. Het verschilt van persoon tot persoon hoeveel tijd het kost om te herstellen.