Er zijn verschillende vormen van eetstoornissen, zoals anorexia en boulimia, die meestal beginnen tijdens de tienerjaren. Misschien heb je nog geen diagnose van een eetstoornis of heb je nog niet de juiste persoon ontmoet om je te helpen je gedachten te identificeren – maar je hebt het gevoel dat je last hebt (of hebt gehad) van ongezonde gedachten over voeding, lichaamsbeweging en de invloed daarvan op je lichaam.

Dit kunnen negatieve gedachten zijn over je gewicht, het tellen van elke calorie die je binnenkrijgt, aarzelingen om te eten of juist eten om een somber gevoel te verlichten dat uiteindelijk bijdraagt aan een nog somberder gevoel. Ongezonde gedachten over je lichaam en eten ontstaan als je normen aanneemt die bijdragen aan angst, ongerustheid of misselijkheid en dergelijke, die je dagelijks leven en welbevinden beïnvloeden. Het is belangrijk om te begrijpen dat zorgverleners niet oordelen, maar jou en je foetus de juiste omstandigheden willen bieden om zich goed te voelen.

Er is onderzoek dat aantoont dat eetstoornissen ook tijdens de zwangerschap kunnen beginnen. Veel zwangere vrouwen die in het verleden eetstoornisproblemen hebben gehad, merken dat ze tijdens de zwangerschap beter kunnen omgaan met gedachten over eten, maar er is een zeker risico op terugval door lichamelijke veranderingen. Veel vrouwen krijgen tijdens de zwangerschap een nieuwe, positieve kijk op hun lichaam en verbazen zich over wat hun lichaam allemaal kan.

Het kan zijn dat je gedachten en beeld over je lichaam verschuiven van jezelf naar het feit dat je lichaam een ander klein mensje aan het vormen is en dat je daar energie voor nodig hebt. Anderen vinden het moeilijk om geen invloed te hebben op de manier waarop hun lichaam groeit en verandert. Als je veel braakt tijdens de zwangerschap, kan dit je terugbrengen naar een tijd van braken toen je je niet goed voelde. Als je geen gezonde relatie met je lichaam hebt, kan het ook moeilijk zijn om je voor te stellen dat een baby aan je borsten wil drinken of om fysieke nabijheid vraagt.

Bij zwangere vrouwen met een eetstoornis of een geschiedenis van eetstoornissen hebben verschillende onderzoeken aangetoond dat er een verhoogd risico is op bloedarmoede, vroeggeboorte, hyperemesis (extreme misselijkheid), een lager geboortegewicht, een verhoogd risico op postpartum depressie en hechtingsproblemen. Het is daarom belangrijk dat je je verloskundige vertelt of je een geschiedenis van eetstoornissen of een ongezond denkpatroon over eten en je lichaamsbeeld hebt, zodat je de juiste hulp kunt krijgen.

Tijdens je zwangerschap kun je extra ondersteuning en controles krijgen om ervoor te zorgen dat het zo goed mogelijk gaat met jou en je foetus als je deze gedachten of ervaringen met je verloskundige bespreekt. Als je eenmaal bevallen bent, neemt het consultatiebureau het over en kun je ook daar hulp en ondersteuning krijgen om je zo goed mogelijk te voelen en de hechting met je baby te bevorderen. Aarzel niet om hulp te vragen zodat je je zo goed mogelijk voelt tijdens je zwangerschap en je eerste tijd als moeder.

Vertel het je verloskundige en/of verpleegkundige van het consultatiebureau als je:
– Problemen hebt of hebt gehad met eetstoornissen
– Angst en/of ongezonde gedachten hebt over eten en lichaamsveranderingen (waaronder overmatig sporten)

Je kunt hulp krijgen d.m.v.:
– Begeleidingssessies met je eigen verloskundige/verpleegkundige van het consultatiebureau
– Contact met een psycholoog voor counseling/therapie/behandeling
– Diëtist
– Fysiotherapeut
– Er zijn ook gespecialiseerde klinieken voor eetstoornissen waar een team van zorgprofessionals werkt met eetstoornisproblemen, zowel in de particuliere als in de publieke sector. Je kunt je aanmelden bij de klinieken door een zelfverwijzing te sturen of via een verwijzing van je verloskundige (of andere zorgverlener).

Als je dringend hulp nodig hebt, zijn er non-profitorganisaties die hulplijnen/chats hebben:

Stichting WEET 

Hulplijn MIND: 0900-1450

Informatie-, advies- en steunpunt Stichting JIJ: 010-7370847