Een missed abortion in het tweede trimester is voor de meeste vrouwen een heel ingrijpende gebeurtenis. In dit artikel proberen we kort te schetsen wat er gebeurt en welke emoties dit teweeg kan brengen.

Als de zwangerschap stopt voor 22+0 weken, wordt het een missed abortion genoemd. Dit wordt meestal ontdekt tijdens een geplande echo of omdat de zwangere vrouw om verschillende redenen hulp zoekt. Dat de zwangerschap stopt in het tweede trimester komt zelden voor, maar het gebeurt wel en het is vreselijk om mee te maken, zowel mentaal als fysiek.

Dat de zwangerschap stopt kan worden veroorzaakt door afwijkingen bij de foetus, zoals chromosoomafwijkingen of structurele afwijkingen. Het kan ook het gevolg zijn van een onderliggende aandoening van de zwangere vrouw. Het kan zijn dat deze aandoening de ontwikkeling en groei van de zwangerschap verhindert, omdat iets in de circulatie in of van de placenta naar de foetus afwijkend is. Het kan ook het gevolg zijn van een afwijking of anatomisch effect van de baarmoeder.

Zo kan een missed abortion verlopen
Als het nieuws van een gestopte zwangerschap komt op het moment van een geplande echo, komt dat zeker als een schok en kan het zowel onwerkelijk als een doemscenario aanvoelen. De verloskundige of arts die het onderzoek uitvoert, zorgt ervoor dat de zwangere vrouw informatie krijgt over verdere zorg en behandeling. Vanuit de verloskundigepraktijk wordt dan een verwijzing gestuurd naar een gynaecoloog in het ziekenhuis. Op die afdeling wordt nog een echo uitgevoerd om te bevestigen dat de zwangerschap is gestopt. Als dit het geval is, wordt er een plan gemaakt voor hoe en wanneer de behandeling zal plaatsvinden.

Als de zwangerschap voorbij week 13 is, wordt de medische behandeling op dezelfde manier uitgevoerd als een abortus. Dit betekent dat er tabletten worden gegeven om de baarmoeder te laten samentrekken en alles eruit te laten komen. Bij een missed abortion tussen 13 en 22 weken verblijft de zwangere vrouw langer in de kliniek of op de afdeling van het ziekenhuis dan bij een missed abortion in eerdere weken van de zwangerschap. Hoe langer de zwangerschap duurt, hoe meer het op een bevalling lijkt en hoe meer ondersteuning en follow-up nodig is.

Hoe het voelt
De weeën die optreden als alles op het punt staat naar buiten te komen, lijken op hevige menstruatiepijn en zijn meestal gelokaliseerd in de onderbuik, onderrug en stralen uit naar de liezen en benen. Er kan een gevoel van druk en knelling zijn tegen de buik of billen, wat ongemakkelijk kan zijn. Je zult in het ziekenhuis zijn wanneer je dit doormaakt en de medische staf zal je begeleiden en er zijn voor al je vragen. Je blijft dan in het ziekenhuis tot alles eruit is en er wordt onderzocht of er geen resten meer zijn. Als er resten achterblijven, kan er een curettage moeten worden gedaan.

De pijn die gepaard gaat met de weeën kan met tussenpozen komen met pauzes ertussen, maar het kan ook een constant gevoel van samentrekken van de baarmoeder zijn. Het wordt meestal vergeleken met hevige menstruatiepijn. Er zijn verschillende soorten pijnbestrijding beschikbaar, waaronder warmte, TENS, tabletten of injecties, en sommige ziekenhuizen bieden ook andere pijnbestrijdingsmethoden aan. Voordat de behandeling begint, worden begeleidingssessies met een counselor of psycholoog aangeboden en deze ondersteuning is ook daarna beschikbaar.

Gebruikelijke gedachten en gevoelens
Reacties en emoties kunnen onmiddellijk komen, maar ook daarna. Om de ondersteuning te krijgen die bij je past, is het meestal aan te raden om te praten met de persoon of personen bij wie je je op je gemak voelt en die je vertrouwt. Dit kan een vriend, familielid, je verloskundige of een counselor in het gezondheidscentrum zijn. Het belangrijkste is dat er ondersteuning wordt geboden die bij je past en dat je ervoor zorgt dat je de ondersteuning krijgt die je nodig hebt.

Veel voorkomende gevoelens zijn boosheid, verdriet, schuldgevoel, schaamte en jaloezie op anderen die hun zwangerschap en reis naar het ouderschap mogen voortzetten. Het is redelijk als normaal om op verschillende manieren te reageren op een missed abortion – zowel vanwege het nieuws als vanwege het moeten ondergaan van de behandeling. Schuld en schaamte veranderen niets, en ze zijn zwaar om te dragen. Dus als je deze gevoelens hebt: praat met de persoon of personen die je vertrouwt. Je moet daarna zowel lichamelijk als emotioneel herstellen, dus je moet ook met de behandelend arts overleggen voordat je naar huis gaat vanuit het ziekenhuis of je ziekteverlof moet nemen.

Na een gemiste miskraam
De bloeding duurt meestal één tot twee weken na de behandeling. Als je een infectie vermoedt, zoals hoge koorts en buikpijn of bloedingen die anders ruiken dan voorheen, moet je contact opnemen met een gynaecologische spoeddienst of kliniek.

Zodra het bloeden is gestopt, kun je weer ovuleren en, tenzij je tijdens de behandeling anders te horen hebt gekregen, is je lichaam klaar om weer zwanger te worden. Maar! Jij beslist wanneer je weer zwanger wilt worden. Er is geen juiste tijd, het is wanneer je lichaam en geest er klaar voor zijn.