Tijdens de eerste zes levensmaanden is je baby volledig afhankelijk van jou en ontwikkelt hij of zij zich samen met jou en anderen in zijn of haar naaste omgeving. Het kind leert zijn of haar zintuigen te gebruiken en zoekt steeds meer contact.

Alle kinderen ontwikkelen zich anders. Sommige kinderen slaan een stap over, zoals kruipen, zelfs als hun ontwikkeling een bepaald vooraf bepaald plan volgt.

Eerst leert het kind het hoofd en de nek te controleren, dan de armen en het bovenlichaam en ten slotte de benen. Het is noodzakelijk om je hoofd in evenwicht te kunnen houden voordat je kunt leren zitten of staan. Het kind heeft geen specifieke training in motorische vaardigheden nodig, bijvoorbeeld om het te leren kruipen, maar de motorische ontwikkeling volgt een bepaald patroon.

Spelen is belangrijk voor alle kinderen, jong en oud! Spelen kan vergeleken worden met de dagelijkse beweging van een volwassene en het is belangrijk dat het kind de kans krijgt om zijn capaciteiten te gebruiken. Op de grond liggen met een ouder stimuleert goed, bij voorkeur op je buik.

Voor de baby is het belangrijk om wakker op de buik te liggen, te beginnen met korte periodes als de baby moe wordt. De buikligging stimuleert de motorische ontwikkeling van het kind, traint het evenwicht en de spieren en verbetert de controle over het hoofd. Laat je baby er vanaf het begin aan wennen om korte tijd op de buik te liggen, elke keer als hij of zij wakker is. Op deze manier wordt de buikligging natuurlijk voor het kind. Het is meestal gemakkelijker voor de baby om op een steviger oppervlak te liggen, zoals een dunne matras op de grond, en soms helpt het als zij of hij een opgerolde handdoek onder de borst heeft. Je hand over de billen van de baby houden geeft ook goede steun. Op de buik liggen is de eerste stap in het leren omdraaien, omrollen en kruipen.

Het aanleren van een nieuwe beweging is vaak moeilijk en er is veel oefening voor nodig voordat het kind de beweging zonder nadenken kan uitvoeren.

Jonge kinderen hebben geen georganiseerde activiteit nodig, alleen al het kijken naar het gezicht van hun ouders is erg opwindend! De ouder kan op zijn of haar buik tegenover de baby gaan liggen, oogcontact maken en met het kind praten. Op de buik liggen voorkomt ook eenzijdige druk op het achterhoofd van de baby, wat de vorm van de schedel kan beïnvloeden omdat het schedelbot van een zuigeling zacht en buigzaam is. Als het kind in dezelfde houding tegen een vast oppervlak ligt, kan de vorm van de schedel scheef worden. Als het kind altijd stil op zijn rug ligt, dreigt de vorm van de schedel plat te worden aan de achterkant. Varieer de positie van het hoofd wanneer het kind in rugligging ligt, zodat het hoofd van het kind afwisselend naar rechts en naar links wordt gedraaid. Als het kind in een babysitter of autostoeltje zit (als het niet met de auto reist) en als het langere tijd in een draagzak zit, betekent dit een passieve zithouding en dit kan ook de vorm van het hoofd van het kind beïnvloeden. Het plezier van bewegen komt vanzelf bij het kind en het is de rol van de volwassene om de goede omstandigheden hiervoor te creëren!