In sommige gevallen is het nodig om de bevalling op te wekken. Inleiden van de bevalling betekent dat het lichaam op verschillende manieren wordt geholpen om de baarmoedermond zacht en klaar voor de bevalling te maken. In dit artikel bespreken we hoe dit werkt.

Misschien vraag je je af hoe de bevalling in gang wordt gezet als deze niet op natuurlijke wijze begint. Inleiden van de bevalling kan om verschillende redenen nodig zijn, bijvoorbeeld bij groeivertraging, zwangerschapsdiabetes, overgewicht of langdurig vruchtwaterverlies. In de gezondheidszorg noemen we het in gang zetten van de bevalling een inleiding.

De keuze van de methode van het in gang zetten hangt af van de rijpheid van je baarmoederhals, maar ook van individuele risicofactoren zoals een eerdere keizersnede. De verloskundige of arts zal een vaginaal onderzoek uitvoeren om de plaats en consistentie van je baarmoederhals te beoordelen, hoe ver het hoofdje in het bekkenkanaal is gezakt, hoe het met je baarmoedermond staat en of de baarmoedermond iets is opengegaan. Het kan zijn dat het hoofdje van de foetus niet vast ligt, of dat het vruchtwater al is weggelopen. Afhankelijk van de uitkomst van het onderzoek zijn er verschillende methoden beschikbaar:

• Medicatie met prostaglandinen (kan via de mond of vaginaal worden ingenomen)
• Rijping van de baarmoederhals met behulp van een ballonkatheter
• De vliezen doorprikken (amniotomie) en dan weeënstimulerend infuus indien nodig

Als je baarmoederhals nog helemaal niet rijp is, wordt de bevalling meestal gestart door een ballonkatheter in te brengen. HIervoor moet er opening genoeg zijn om de katheter in te brengen (ongeveer 1-2 cm), anders kan het zijn dat je met medicatie moet beginnen omdat het niet rijp genoeg aanvoelt. De ballon zal 24 uur op zijn plaats blijven om zijn werk te doen. Afhankelijk van je risicostatus en regio zal je in het ziekenhuis verblijven of thuis. Het idee is dat het een soortgelijk effect op de baarmoederhals zal hebben als de druk van het foetale hoofdje zou hebben gedaan (maar nu misschien niet ver genoeg naar beneden is). Als de ballon eruit valt, ben je ongeveer 3-4 cm geopend en dan worden de vliezen meestal doorgeprikt door de verloskundige. Na een tijdje zal de verloskundige je onderzoeken om het effect van het weglopen van het vruchtwater evalueren.

Een alternatief is prostaglandine-medicatie om de baarmoederhals te helpen rijpen. De medicatie kan meerdere malen worden toegediend en de verloskundige zal beoordelen of je tussen de doses weeën hebt en een CTG uitvoeren om te zien of de foetus het goed doet in de baarmoeder.

Wanneer na de bovenstaande stappen de bevalling nog niet spontaan is begonnen, of de baarmoedermond al rijp was en de stappen niet nodig waren, kun je een weeënstimulerend infuus krijgen. Het is mogelijk dat je niet alle hierboven beschreven stappen doorloopt, maar dat hangt af van hoe je baarmoederhals reageert op elke stap en of je vruchtvliezen intact zijn of niet. Vergeet niet dat dit altijd individuele beoordelingen zijn en dat regionale richtlijnen kunnen verschillen.

Eén tip is om jezelf erop voor te bereiden dat een opstart tijd kan kosten, vaak meerdere dagen. Probeer daarom dingen mee te nemen waarmee je de tijd kunt doden. Vergeet niet dat je de tijd die je in het ziekenhuis doorbrengt voordat je in actieve fase bent, anders waarschijnlijk thuis zou hebben doorgebracht.