De eerste paar maanden als nieuwe ouder zijn vaak heel turbulent. Plotseling is er een nieuw klein wezentje in de familie en veel dingen die vanzelfsprekend waren zijn anders.

Er zijn grote psychologische veranderingen als je kinderen krijgt. Hierdoor kunnen de verwachtingen die je had over het ouderschap in de vroege postnatale periode soms niet direct worden waargemaakt. Naast het leren kennen van de baby brengt het nieuwe ouderschap gemengde emoties met zich mee, zowel positieve als negatieve, en dat is heel normaal. Het komt vaak voor dat de liefde voor de baby, die je misschien meteen na de geboorte verwachtte, pas na een tijdje komt, wanneer je je baby begint te kennen en je een band met je baby op gaat bouwen.

Hoewel je geluk, euforie en een sterke liefde voor je kind kunt voelen, kun je je zorgen maken over ziektes, ongelukken of dat je zelf schade zou kunnen veroorzaken aan je kind. Als nieuwe ouder kun je je schuldig voelen over negatieve gedachten, zoals “ik ben geen goede ouder”, “wat als de baby getraumatiseerd raakt als ik hem of haar niet meteen kan oppakken als hij of zij huilt”, “wat als ik de baby per ongeluk laat vallen”. Het komt vaak voor dat je als nieuwe ouder in allerlei emotionele wervelstormen terechtkomt. Je zorgen maken voelt zwaar, maar je zorgen maken is een vitaal instinct dat je een betere ouder maakt.

In de juiste mate zijn zorgen goed voor het kind, het maakt je bewust van mogelijke gevaren, bijvoorbeeld als het kind niet genoeg kleren draagt of ziek lijkt te zijn. Vaak neemt de grootste angst af nadat het kind ongeveer drie maanden oud is, wanneer een gevoel van zekerheid kan beginnen te ontstaan. Als de angst aanhoudt, de overhand neemt en je begint te hinderen in je dagelijks leven, moet je het aankaarten bij het consultatiebureau, Daar kan men je verder adviseren of helpen. Voorbeelden hiervan zijn het vermijden van activiteiten, terwijl daar eigenlijk geen reden voor is. Als je met twee ouders bent, is het belangrijk en nuttig om elkaar te erkennen en te steunen in plaats van de angst op elkaar over te laten slaan.

Als je je…
– Angstig voelt over het ouderschap (doe ik het juiste, zorg ik wel genoeg, etc.)
– Zorgen maakt over de ontwikkeling van het kind (waarom doet het kind dit, is dit normaal, enz.)
– Emotionele schommelingen ervaart; blijdschap, irritatie, angst, opwinding, vermoeidheid, verdriet, vreugde

… is volkomen normaal zolang de angst of emotionele schommelingen het dagelijks leven niet overnemen of leiden tot het vermijden van activiteiten die niet echt vermeden hoeven te worden, zoals een wandeling maken met het kind, het kind meenemen als je boodschappen gaat doen of een kopje koffie drinken met een vriend.