De foetus in de buik is omgeven door twee stukken vruchtwatervlies die vlak naast elkaar liggen – net als het dunne vlies onder de schaal in een kippenei. Zolang de vruchtvliezen intact zijn, beschermen ze de foetus door te voorkomen dat bacteriën de baarmoeder binnendringen en dat het vruchtwater weglekt.

De twee vliezen worden het chorion en het amnion genoemd. *Het chorion* is het buitenste membraan en *het amnion* is het membraan dat zich het dichtst bij de foetus bevindt en tegen het vruchtwater aan ligt.

Vruchtvliezen

De vruchtvliezen helpen de foetus en de navelstreng te beschermen door de druk van het vruchtwater gelijkmatig verdeeld te houden in de baarmoeder, bijvoorbeeld tijdens harde buiken. Het feit dat de foetus kan bewegen in het vruchtwater, draagt het bij aan de ontwikkeling van de spieren, botten en longen van de foetus.

In het begin van de zwangerschap is het vruchtwater volkomen helder, maar naarmate de zwangerschap vordert, wordt het troebeler door haren, talg en huiddeeltjes die door de foetus worden afgestoten. Tijdens de zwangerschap wordt er voortdurend nieuw vruchtwater gevormd. De foetus slikt vruchtwater in, dat vervolgens wordt opgenomen in het maagdarmkanaal. De uitstroom gaat dan via de navelstreng en placenta naar de bloedbaan van de zwangere vrouw, maar de foetus scheidt ook residuen uit in het vruchtwater. Rond 38-39 weken bereikt het vruchtwater zijngrootste volume van ongeveer 1000 ml, waarna het normaal gesproken afneemt. Het volume van het vruchtwater kan worden gemeten met een echografie.

De navelstreng

De navelstreng heeft twee slagaders en een ader die helpen om de foetus van zuurstofrijk bloed te voorzien en kooldioxide en afvalstoffen af te voeren. De slagaders zijn omgeven door een geleiachtige structuur van bindweefsel. De navelstreng is omgeven door het amnion en zit vast aan de placenta. Het zit meestal vast aan het centrale deel van de placenta, dit is te zien is als de placenta tijdens de bevalling naar buiten komt.